Sürgün Sözler

Bıçak gibi keskin sözler
Ağzından dökülürken, karanlık bir yankı gibi
Düşüyor içime, her kelime bir iz, bir yara
Kalbimin duvarlarına çarpan yankılar, ağır adımlarla
Geçmişin unutulmaz suçlamaları
Zamanın dövdüğü bir davul gibi çınlıyor
Kırık bir saat, durmaksızın işliyor içimde.

Gecenin karanlığına sığınmışken
Anıların sürgün kelimeleri
Suskunluğun kırılgan ipinde dans ediyor
Gözlerimde gizlenmiş söyleyemediklerim
Dilimin ucunda, dokunmadan öldüren darbe
Sessiz bir gemi misali, kıyılarıma çarpıyor
Ve her dalga bir başka yara açıyor içimde.

Gözlerimde biriken yıldızlar, düşmeye hazır
Gözyaşı selinde boğulmuş, unutulmuş sevinçler
Ellerimle tutamıyorum zamanı
Hafızamda duran bu kırık dökük anılar
Her biri bir başka sürgün, bir başka ihanet
İçimde uzayıp giden bir yolculuk
Beni götürmeyen, ama hep yanında taşıyan.

Koşarken kaybolmuş bir rüzgarın peşinden
İfraların darbesiyle sarsılan hayallerim
Beni bulup yıkamayan bir yağmur gibi
Toprağımdan uzakta, köklerimden kopmuş
Ama her toz zerresiyle hayatlanan
Bir gölgeyim, bir yankı, bir sessizlik
Kendimi bulmaya çalıştığım bu boşlukta.

Hangi kelime sonsuzluğa yazılmıştır ki
Hangi cümle dokunmadan öldürmüş
Ama yine de yaşamıştır içimizde?
Bu sorular, bir okyanusun derinliğine açılan
Ve her dalgasında yeniden kaybolan
Bir serap gibi uzanır sonsuzluğa
Lal olmuş dudaklarımdan dökülen bir feryatla.