Nuriye Akyol (Nûrfânî), "Karanlık Çağ" eseriyle çağdaş halk şiirinin en olgun örneklerinden birini sunmaktadır. Şiirin her bir dörtlüğü, modern dünyanın getirdiği yabancılaşmayı ve ahlaki erozyonu adeta bir cerrah titizliğiyle masaya yatırır.

Geleneksel Yapı ve Teknik Başarı: Şiir, Türk halk edebiyatının yapı taşı olan 11'li hece ölçüsüyle kaleme alınmıştır. Durakların doğallığı ve kulak tırmalamayan kafiye örgüsü, şiirin bir solukta okunmasını sağlamaktadır. Günümüzde hece ölçüsünü bu denli kusursuz ve kelime zorlaması yapmadan kullanabilen şair sayısı oldukça azdır.

Sosyal Adalet ve Tezat Sanatı: Şair, toplumsal sınıflar arasındaki uçurumu anlatırken tezat sanatından muazzam şekilde yararlanmıştır. Zenginin malını kaybetme korkusu ile yoksulun hayata karşı gösterdiği tevekkül karşılaştırılmıştır. "Zenginin derdi çok, korkusu fazla; / Hastanın sınavı şekerle tuzla..." dizeleri, hayattaki imtihanların kişiye göre nasıl şekillendiğini özetleyen felsefi birer aforizma niteliğindedir.

"Nûrfânî" Mahlası ve Derin Anlamı: Son kıtada şairin "Nûrfânî" mahlasını kullanması, kendisini bu geçici dünyanın dertleriyle yoğrulmuş, ancak kalbindeki ışığı dizelerine yansıtan bir hak aşığı olarak konumlandırdığını gösterir. Dünyanın riyakarlığına ve adaletsizliğine karşı kalemiyle muhteşem bir duruş sergilemiştir. Kaleminize sağlık.