1
Yorum
11
Beğeni
5,0
Puan
69
Okunma
I
Şebistân-ı hayâl-i dilde nûr-ı vech-i yâr kaldı,
Gülistân-ı cemâl-i dilberin esrâr-ı zâr kaldı.
II
Mey-i çeşm-i siyâhından içen cân bî-karâr oldu,
Firâk-ı zülf-i müşgîninde sabr u i’tibâr soldu.
III
Nigâh-ı lutf-ı cânânla harâb oldı dil ü vicdân,
Şu’â’-ı mihr-i ruhsârınla yandı cümle kevn ü cihân.
IV
Nesîm-i vasl-ı cânân değdi gülzâr-ı derûnıma,
Hazân-ı hecr erişince döndüm dîde-hûnıma.
V
Harîm-i hüsn ü ânında niyâz-ı cânımı sundum,
Kemend-i zülf-i dilberle bütün âh u figân oldum.
VI
Safâ-yı bezm-i ünsünde cihân bir katre nûr oldu,
Belâ-yı aşk-ı pür-sûzun bana tâc-ı gurûr oldu.
VII
Duâ-yı vasl-ı cânânla tükenmez ârzûm vardır,
Fenâ-yı aşk içinde bekā-yı nâm ü şân vardır.
Ey yağmur divanından
a.s.ş
5.0
100% (5)
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
Cevap Yaz