0
Yorum
3
Beğeni
5,0
Puan
95
Okunma
Gözümün önünden geçer de gündüz,
İçimdeki geceyi silemem ki.
Güneş aydınlatsa da şu çaresiz dünyayı,
Ben ruhumun kışını eritemem ki.
Gözümün önünden geçer de gece,
İçimdeki gündüzü örtemem ki.
Güneş yine doğsa da ufuklara,
Ben ruhumun yazına dönemem ki.
Umutlarım bir kırıntı, incecik bir nefes;
Tükenmişse içimde yeşeren her heves,
Ağlasam ne çıkar...
Gözyaşlarım ömrümü uzatamaz ki.
Aydınlık dedikleri gözü aldatır;
Umut sönmüşse, gündüz de karanlıktır.
Güneş gökyüzünü değil, yeryüzünü ısıtır;
Bedenim toprağa düşmüş, umutlarım kül olmuş...
Toprak üşütmez artık; ruhumu ısıtamaz ki.
Şiir : Toprak üşütmez
#dusuneninsanerckose
5.0
100% (2)
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
