Değerli şairim,
Şiirinizin her mısrasında yârin izi, gönüldeki yeri hissediliyor. Hasret öyle tabii bir dille işlenmiş ki insan, bekleyişin yılları nasıl usul usul olgunlaştırdığını görüyor. Özlem ağır ama sevgi ondan daha ağır basıyor.
"Aşk revân oldu" sözü de şiirin bütün ruhunu taşıyor. Sevda, bitip geride kalmış bir hatıra değil; gönülde yürümeye devam eden, her nefeste yeniden hissedilen bir muhabbet olarak karşımıza çıkıyor.

Yâri bekleyen gönül bazen bir rüzgâra, bazen bir turnaya, bazen de bir hayale tutunur. Şiirinizde de böyle sessiz ama derin bir hasret var. Ne isyan ediyor ne de sevgisinden eksiliyor; sadece sabırla bekliyor.

Rabbim gönlünüzde taşıdığınız bu temiz muhabbeti hayırlı bir şekilde vuslatla taçlandırsın İnşaAllah. Güzel yüreğinize sağlık.

Sonsuz Sevgimle...❤️

Zengin Dil ve Klasik Dokunuşlar: Metinde yer alan "har", "inkisar", "ruz-i mahşer" ve mahlaz niteliğindeki "andelip" (bülbül) gibi kelimeler, şiire Klasik Türk Edebiyatı'nın o asil ve derin havasını katmış. Bu tercihler, duygunun ağırlığını ve estetiğini yükseltiyor.

Ayrılık ve Zamanın Yıkıcılığı: Zamanın geçişi ve sevgilinin yokluğu yalnızca bir hüzün olarak değil, mekânın ve ruhun harap olmasıyla simgelenmiş. "Takvimler tükenip, eskitti bizi / Bıraktığın yerler, hep viran oldu" mısraları, geçen yılların ve kederin insan üzerindeki bıraktığı derin izleri çok güzel özetliyor.

Ask olsun hocam
Bu ne revan
Kutlarim yürek sesini
Selamlarimla

Yüreğine sağlık kalemin daim olsun inşallah

Saygın dost. __
Kısaca ve özetle...Bu şiir, ayrılığın ruhu nasıl viran ettiğini anlatıyor.
Ufukta duman, kalpte sönmeyen ateş, gönülde kapanmayan yara…
Yârin nefesi hâlâ ruhda, ama kendisi yok.
Hasret bir borana, dert ise derman olmuş.
Turnalar uçuyor, selam götürsün diye…
Ama o gittiğinden beri her şey perişan...
Olsada güzel dizilerde. Tebrikler