Son günlerin keyfini
Çıkarsın bakalım, dedi
Ona biraz daha tanıdığım
Süre

Tutturdu arkadaşlarla
Rafting yapmaya gidecez
Hafa sonu diye,
Fıstığım
Allah’a emanetle…

….

Nasipse
Öbür gün sabah
Belki şafak ağarırken
Oldukca
Uzun bir yola
Çıkacak
Öncelikle, tek başına
Sürecek
Geçecek yaklaşık 460 km
Ardından yanında
Gizemi ile
Nasipse
Geri dönecekler
Hanelerine

Birinin ayrılığı olacak
Diğerinin kavuşması
Belki

İnşaallah
Fazla hararet yapmadan
Ama ağlaya ağlaya
Ama gülerek

….

Artık
Bebeğimi
Geri getirmek zorundayım
Ama Sevgili…

O açıldığı denizlerden
Nehirlerden
Avuçlarımdan uçup gittigi
O geniş düzlüklerinden
Geri getirmem
O dağılan hallerini
Pılını pırtısını
Toparlayıp
Döndürmem gerek
Evine, ailesine
Doğduğu topraklara

…

Biliyorum
Önce karmaşık olacak
Nereye ait olduğunu
Şaşıracak

Başlarda
Afallayıp
Daralacak
Bocalayacak

Nerden başlayacağım
Şimdi diyecek
Sonra

Onu çekip
Çıkartmak zorunda kalacağım
Bulunduğu düzeninden artık
Kopamaz bağlarından bilsem de
Çevirmeliyim
Gerçeklerine
Veda etmeli kısmen de
Olsa
Adım atarak tekrar
Yeni düzenine

Hayat ya
Kim bilir
Belki birgün yeniden
Açılacak başka
Irmaklara, enginlere


Başlarda
Belki
Sudan çıkmış
Balık gibi olacak
Bahçesini değiştiren
Bir kelebek gibi
Hissedecek içlice

Sararıp solacak
Nefes alamayacak
Adapte olamayacak
Yadırgayacak

Ama şimdilik
Bir süreliğine kadar
Kabullenmeye çalışacak
Ve
Umarım vakti geldiğinde
Nasipse
Kendi yolunu
Tekrar
Bulabilene dek

…

Umarım
Yeniden bir gün
Adım atacak
Yürüyecek
Koşacak…