Gözümüz kör olmadan, gerçekleri görseydik,
Adalete bir mühür, vurulurdu o zaman.
Zalimlerin ördüğü taş duvardan girseydik,
Mazlumların halleri, görülürdü o zaman.

Hani dil ile değil, kalple yapılsa kelam,
Garibin hanesine, her zaman girse selam,
Emaneti ehline verseydi cümle alem,
Liyakatin hırkası, sarılırdı o zaman.

Bölüşsek şu ekmeği, nefsi aradan atıp,
Gece karanlığını hep birlikte kuşatıp,
Sadıkların nuruyla sadakati yaşatıp,
Hakikat pazarına girilirdi o zaman.

Her fikir bir zenginlik, her insan birer değer,
Öfkeyle kalkan insan, zarar edermiş meğer,
Başlar öne eğilip, nefisler sussaydı eğer,
Gönlümüzün gülleri, derilirdi o zaman.

Her çocuk uykusunda korkusuzca uyusa,
Büyükler küçükleri, şefkat ile korusa,
Gıybet eden kirli dil, kalbimizde kurusa,
Kaynak kaynak pınarlar var olurdu o zaman.

Topraktan geldik elbet, yine toprak yolumuz,
Kirlenmesin ruhumuz, kirlenmesin solumuz,
İyilik köprüsünden geçerken her halimiz,
İnsanlıkta zirveye, varılırdı o zaman.

Gaflet ile bakanlar, hakikati seçseydi,
Vicdanı olmayanlar kalp gözünü açsaydı,
Zulme rıza gösteren, zulümlerden geçseydi,
Zalimlerin elleri kırılırdı o zaman.

Bir damlacık merhamet düşseydi her turaba,
Bir yetimin duası değseydi o mihraba,
Herkes kendi nefsini çekseydi hep hesaba,
Kimsin necisin diye, sorulurdu o zaman?


...andelib...