0
Yorum
7
Beğeni
5,0
Puan
46
Okunma
Bir akşamüstü yeniden doğarken
Annemi de doğurdum,
Onun annesini de,
Benden önce yaşamış bütün anneleri de.
Omzumda ıslak bir ceket vardı;
Uçuşan küller,
Adımı değiştirmesin diye.
Bir akşamüstü konuştum kendimle.
Sonra ülkemin kıyıları boyunca
Ateş yürüdü.
Ben dönmedim.
Gülüşümle ağlayışım
Aynı yüzü taşıdı.
O gün
İlk kez
Kendi bedenime sığdım.
Bir akşamüstü
İlk kez
Kendime sarıldım.
5.0
100% (2)
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
