0
Yorum
0
Beğeni
0,0
Puan
99
Okunma
“Altı Şubat Pazartesi” sabahı
Deprem denen telaş ile yıkıldık
Yoktu ama tankı, topu, silahı
Bir görünmez savaş ile yıkıldık
Gece vakti saat 4 ‘ü geçerken
Yorgun gözler bebeğinden kaçarken
Evler, yollar birer birer göçerken
Hayal meyal dalaş ile yıkıldık
Ses ışık yok; hava soğuk: zemheri
Kulaklarda imdat imdat sesleri
Kayıp gitti elimizden elleri
Yolda kalan yoldaş ile yıkıldık
Üstümüze çöken o soğuk sisle
Rüya sandığımız korkulu hisle
Malatya’yla, Pazarcık ’la, Kilis’le
Antep ile Maraş ile yıkıldık
Altı Şubat Pazartesi sabahı
Korku dolu telaş ile yıkıldık
Masumdu yavrular, Yoktu günahı...
Ses vermeyen kardaş ile yıkıldık.
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
