0
Yorum
3
Beğeni
0,0
Puan
24
Okunma
“Rabbim, aşkından ver bana.”
Demeyi senden öğrendim
Başımı secdegâhına
Eğmeyi senden öğrendim
Sen varsın ya, ‘Allah Kerim’
Huzurluyum; alın terim
Yeter, kanaat ederim
Doymayı senden öğrendim
Sende buldum kâinatı
Ters yüz ettim tacı, tahtı
Edep dediğin hil’atı
Giymeyi senden öğrendim
Kurtardın beni kodesten
Sözüm belliydi ‘elest’ten
Kini, intikam-perestten
Sevmeyi senden öğrendim
Hamuruma senden katıp
Sana benzedim; tıpatıp
Gülen gözlerinde batıp
Doğmayı senden öğrendim
Beni kanatsız uçuran
Ab-ı hayatı içiren
Candan, tenden vazgeçiren
Nağmeyi senden öğrendim
O nağme, ‘makam-ı aşk’tı
Yoldu, yordamdı, kavşaktı.
Yürüseydim yakacaktı
Koşmayı senden öğrendim
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
