Âşığınım hâlimden anlamaz hâm olanlar
dertli sazımı dinlerlerde derdimi bilmezler
kabuk tutmaz yarelerimi her gün deşerler
gönlüm yalan dünyada sen diye iniler
gizli gizli kanlı yaşlar döker gözlerim

Şu elmadağın karı erimez mi ola
içim coşar da engine konmaz mı ola
o vefasız yâr garip hâlim bilmez mi ola
gurbet elde yollara dalıp gider gözlerim

başımdan eksik olmaz boranlar kara bulutlar
içim kıpır kıpır çağlar akar tükenmez umutlar
yaralıdır bu gönül yâd eller değerin bilemezler
yârim hasretinle sel olur yağar gözlerim

sevdamın nefesi gölgeden kısa kaldı
çağlayan gibi derelere boşuna aktı
yedi bahar açtı umutla ömür çiçeğim
Her nefeste yine hep sen oldu avazı
gurbet elde hayaline dalar gözlerim

çok aşık pervâneyim bu nasıl bir yazı
nasip olmayınca gül’de dalında solar
mevlâ izin verse vuslat da mutlak olur
o güne dek yollarda bekler gözlerim