1
Yorum
4
Beğeni
0,0
Puan
39
Okunma
Nasıldı hüznün rengi ,
Sular akarken bir boşluk kalır geriye
Ötesini kim tamamlar bilemem
Sokaklarda silah sesleri durmuyor bak
Kadın cesetleri çoğalıyor hergün daha çok
Nereye el atsak
Göğsümüzde bizi kurşunlayan zihniyet
Bir ideoloji içinde büyüyüp gidiyor
gövdemizdeki dar ağaçları
Saçlarımı ne zaman salsam sokağa mesela
Ardınimdan binlerce isyan
Olabildiğince kan
Olabildiğince ölüm kokuyoruz
İnandık mı şimdi rüzgara
Bu çamurdan bozma
Yağmura
Kim daha çok bağıracak
Kara baharları
Tuttururacak avuçlarımıza
Gök hep aynı göktü gördün
Yer aynı yer
İnsan aynı insan
Islak ve biraz, da kibirli
Sürekli "analar neler doğuyor" diyorlar
Yırtıcı bir hayvan ürüyor içimizde
Bir alaca karanlık beni alacak bir gün
Arkamdan bakmanı çok isterim
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.