2
Yorum
5
Beğeni
5,0
Puan
54
Okunma
Nehir ne yöne doğru alacaksa aksın
Yağmuru gözlerinde aramıyorum
Yokluğun vursa da fırtına gibi
Kağıttan gemileri yakıp gidiyorum
Yorgun bir yüzün son nüshasıyım ben
Kırılacak bir yerim daha kalmadı
Kendi içimin yalnızıyım
kalbim eski bir liman
Taşsa da gövdem sana dolmuyorum
Çıplak ayakla yürüdüğün o asvalt yolllar
artık benim kadrajımda değil
Çıkmaz sokaklarda bulsan da yolunu
O gül sende kaldı o gün
Ne kadar kuruyup dökülsen de
umrumda değil
Ben kendi içime akmayı öğrendim..
M. G.
5.0
100% (3)
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
Cevap Yaz