2
Yorum
4
Beğeni
5,0
Puan
52
Okunma
Bir burukluk kalır insanın içinde,
deniz yavaşça uzaklaşır gözlerden.
Zeytinlikler geride kalır sessizce,
hatıralar süzülür geçen izlerden.
Martılar bağırır kıyı boyunca,
rüzgâr taşır tuz kokusunu dağa.
İnsan döner bir kez daha bakar,
mavi bir özlem düşer yüreğe.
Yollar uzansa da İstanbul’a doğru,
bir parça Datça kalır hep yanında.
Bir akşamüstü güneşi gibi sıcak,
saklanır yıllarca anılarında.
5.0
100% (2)
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
Cevap Yaz