0
Yorum
8
Beğeni
5,0
Puan
40
Okunma
Gözlerinin kenarından trenler kalkıyor hiç varılmayacak kentlere,
İki çay söylüyorum; biri sana, biri senin bendeki gölgene.
Aşk dediğin o kadar imkânsız ki şu kalabalık caddede,
Sadece ikimizin bildiği gizli bir alfabeyle yazılıyor kader.
Dünyanın bütün saatleri yanlış gösterse de zamanı,
Senin ellerini tuttuğum an doğruyu buluyor evren.
Yağmur biter, bütün vitrinler yüzümüzü unutur birden;
Yemin edebilirim, bu kentin en tenha yeridir kalbimiz,
Çünkü dünya, sadece seninle benim aramda kalan bir ayrıntıdır.
5.0
100% (1)
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
