4
Yorum
21
Beğeni
0,0
Puan
115
Okunma
Her çocuğun,
bir kâğıttan gemisi vardır.
Denizin
kıyıdan ibaret
olduğuna inanır.
Ve başında,
elleri tuz kokan
bir kaptan durur.
"Gidebildiğin kadar git."
der.
Ben de
uzun zaman
senin gösterdiğin kıyılarda dolaştım.
Limanları
dünya sandım.
Fırtınaları ise
uzaktan seyrettim.
Sonra,
bir gün,
kâğıttan gemim
ilk dalgada dağıldı.
O gün,
kendime
tahtadan bir gemi yaptım.
Korkularımı yelken,
yalnızlığımı çapa,
özlemimi pusula ettim.
Şimdi,
ufukta
beni bekleyen fırtınalar var.
Sen,
yine çocukların
avuçlarına
başka kâğıttan gemiler bırak.
Onlara,
denizin güzel taraflarını anlat.
Fırtınaları
şimdilik söyleme.
Elveda,
çocukluğumun kaptanı.
Sen o kıyıda kal.
Kâğıttan gemiler
hâlâ
bir kaptan arıyor.
Benim gemim
artık o limana
sığmıyor.
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
Cevap Yaz
