Sen gönlüme açan
Harika bir aşk güneşlisin.

İçimi aydınlatan ışığımsın.
Aşkla sevgi arası ince bir sıcaklık…
Bazen yakıp geçen bir ateş,
Bazen sessizce solan bir çiçeğin sabrısın.

Sen, umutla baktığım gözlerimden
Gökyüzüne bıraktığım duamsın.
Bir gülüşünle çoğalan bayramım,
Bir sözünle dinen yorgunluğumsun.

Varlığın güneşe benzer;
Isıtırsın içimi ama asla yakmazsın.
Ilık bir rüzgâr gibi dokunursun yüreğe,
İz bırakırsın ama yük bırakmazsın.

Sen ne sadece bir ad’sın,
Ne de sıradan bir aşk…
Sen ikisinin tam ortasında,
Kalbe en çok yakışan mucizesin.

Ve bil ki;
Bazı insanlar güne doğar,
Bazıları ise bir günün bütün aydınlığını içinde taşır.

Sen işte öylesin…
Girdiğin yere geceyi unutturan,
Çıktığın yerde bile sıcaklığını bırakan,
Harika bir gündüzün güneşlisin.

Sen varsın diye içim aydınlık,
Sen gülünce dünya bayram.
Sen sustuğunda bile kalbim seni dinler.
Çünkü sen, kelimelerin sustuğu yerde konuşansın.
Dinçer Dayı