I. MECLİS
Dinleyin ey ağalar, dinleyin ey beyler,
Bak yine geldi o şanlı otuz Ağustos günü!
Gönüller coşar, diller bilir misin ne eyler?
Cihana Türk’ün vatan aşkını söyler!

Cihan Harbinde sessizce yandı bozkırın bağrı,
Duyuldu Türk’ün sarsılmaz cenk çağrısı.
Otuz Ağustos’ta kırıldı düşman mangası,
Bitti yoksul halkın çilesi, kahrı.
Ufuktan söktüler o kutlu dünü!

II. ZAFER VAKTİ
Gecenin en derin, en karanlığında,
Bir fısıltı yayıldı toprak bağrında:
"Vakit tamamdır!" dendi Şuhut dağında,
Millet yendi orada çelik düğümü!

Yorgun ama dimdikti Mehmetçiğin siperi,
Elinde nasır, gözünde asırlık yemin.
O Başkomutan ki vermedi aman,
Dumlupınar’da durdu bir an zaman.
Ağustosun otuzunda yazıldı ferman:
Türk’ün mücadelesi, görülmemiş bir destan!

III. MİRAS
Onurla yürümek mirastır bize o günden beri,
Vazgeçmeyiz hürriyetin sözünden!
Bunu söyleriz yanan yüreğin közünden,
Göklerde dalgalanır ayın güzeli!

Rüzgârlar essin de hatırlatsın bize,
Eğilmedik, asla eğilmeyiz dize!
Özgürlük ucuz bir pay değil bize,
Emanettir bu vatanın her toprağı!

IV. ŞEHİTLİK
Toprağa düşenler unutulur mu,
Kınalı kuzular geri durur mu?
Şehit kanıyla sulanan bu yurdu,
Çiğnetmedi Türk’ün bükülmez bileği!

Akbaş Tepe, Kocatepe şahittir,
Her karış toprağı birer şehittir!
Âşık der: sönmez bu yanan ocaktır,
Devredip gidecek kuşaktan kuşağa!

Dinçer Dayı