0
Yorum
1
Beğeni
0,0
Puan
28
Okunma
Her gece,
onu düşünmekten saatim ilerlemez oldu.
Dakikalar takılı kaldı gözlerinde,
saniyeler boğuldu sesinde.
Kim sorarsa "Saat kaç?" diye,
cevabım hep aynı:
O’na doğru...
Saat on bir mi?
O’na doğru.
Saat üç mü?
O’na doğru.
Gece bitiyor mu?
Yine O’na doğru.
Çünkü zaman,
onunla başlayıp onunla bitiyor.
Çünkü takvim,
onun adıyla yazılıyor.
Saatler dursun Dayı...
Ne önemi var?
Benim pusulam bozuldu.
İbre hep onu gösteriyor.
Dinçer Day
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
