0
Yorum
0
Beğeni
0,0
Puan
224
Okunma

Kırılan her şeyin sesi çıkıyor da...
Cam kırılınca şangırdar,
Dal kırılınca çatırdar,
Kalp kırılınca?
İnsan kırılınca sesi çıkmıyor.
Gülüyor...
Ama gözleri ağlıyor.
Konuşuyor...
Ama kelimeleri kanıyor.
Yürüyor...
Ama içi topal.
Kimse duymuyor.
Çünkü insan en çok,
İçeride kırılıyor.
Dışarıdan dimdik duruyor,
İçeride bin parça.
"İyiyim" diyor,
"Alıştım" diyor,
"Önemli değil" diyor.
Meğer en büyük fırtınalar,
Sessiz koparmış içimizde.
Dinçer Dayı
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.