8
Yorum
17
Beğeni
5,0
Puan
106
Okunma
Karanlık çökmüştü vatanın üstüne,
İhanet, geceyi zehir gibi sarmıştı.
Fakat bu toprak, bin yıllık duasını kuşanmış;
Her karışıyla yeniden ayağa kalkmıştı.
Millet susturulamazdı…
Çünkü bu ses, Malazgirt’ten yükselen nidaydı;
Çanakkale’de şahlanan irade,
İstiklâl Harbi’nde yazılan ahitti.
Tanklar yürüdü meydanlara,
Ama iman yürüdü tankların önüne.
Kurşunlar yağdı karanlığın bağrından,
Tekbirler yükseldi gökyüzünün kalbine.
Bir anne evladını vatana emanet etti,
Bir baba, son kez öptü yavrusunun alnını.
Gençler, yaşlılar, kadınlar ve çocuklar...
Hepsi aynı duanın safında birleşti.
O gece minarelerden yükselen salâlar,
Yalnız şehirleri değil, vicdanları da uyandırdı.
Ay yıldızlı bayrak göğü örttü,
Millet, kaderini yeniden kendi eliyle yazdı.
=DEVAM EDECEK=
5.0
100% (15)
Şiirin sahibi
Şiirin sahibi
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
Cevap Yaz