6
Yorum
8
Beğeni
5,0
Puan
65
Okunma
Bir gölge gibisin kavuran günde,
Yorulup düşünce uzanan eldin.
Kimsesiz kaldığım en kara günde,
Yüreğime esen bahar yeliydin.
Ne zaman ayırır ne de bir mekân,
Gözlerin içimde konuşan lisan.
Dünya fırtınayla yıkıldığı an,
Sana sığınırım, sensin güvenim.
Bir sıcak kahvede demlenen çayda,
Paylaşıp çoğalan bir ömür olduk.
Sevinçte, hüzünde, aynı duyguda,
Tek yürek misali bir gönül olduk.
Gözümden yaş inse silen sen oldun,
Yüzümde gülleri açtıran oldun.
İnsan bir dost bulsa şu fâni yerde,
Gurbet bile döner sıcacık yurda.
5.0
100% (8)
Şiirin sahibi
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
Cevap Yaz
