Bir ihtimal yeniden karşılaşırız seninle,
Hiç bilmediğim yabancı şehirlerin sokaklarında,
Ya da gölgelik bir bankın kenarında...
Kim bilir ?
Belki de bir sahil kenarında,
Dalgaların sesini dinlerken baş başa...

Yıllar geçmiş olur aradan,
Saçlarımıza aklar düşer,
Yüzümüzde taşırız zamanın yorgunluğunu.
Bir tek gözlerindeki eskimeyen o deniz
Aynı maviyle karşılar çocuk ruhumu.

Unuttum sanma, bilirim;
Denizi görmeden yaşayamazsın sen.
Kahveyi de sade seversin...
Mavi bir başka yakışır sana

Nasıl diye sorma bana;
Unutmak gidenlere mahsustur.
Sen hep yanımdaydın, sol yanımda.

Mavi bakışlı yeşil gözlerinden tanırım seni,
Güneşi kıskandıran saçlarından,
Buzları eriten sıcak gülüşlerinden...
O an kırılır bütün mesafeler,
Belki içten bir " merhaba" dökülür dudaklarından.
Sonra bir tebessüm yayılır aramıza
Ve sen gülüşünle eritirsin gönlümdeki buz dağlarını.
Ürkek bakışların yerini sevgi dolu bakışlar alır;
Ben yine yeşil gözlerinde yolumu kaybeder,
Gülüşlerinde mahkum olurum.
Tüm bildiklerimi unuturum.
"Gitme,kal" demekten başka...

Gitme,kal.
Gidersen bu defa yıkılır bu şehir.
Ak kanatlı gök güvercinlerim gelmez bir daha.
Seni bekleyen bir ben kalmaz bende.
Umudum tükenir, yıkılırım.

Gitme, kal...
Gidişinle anlamını yitirmesin denizler.
Dalgalar vurmasın gönlümün ıssız kumsallarına.
Eğer gidersen,
Umudum tükenir, unuturum
Gökyüzü de çekilir üzerimden.
Yıldızlar söner gecenin ayazında.
Oysa seninle başlayan her umut,
Yeniden doğmaktı her sabahın şafağında.
Gitme, gitme kal bu defa.