0
Yorum
6
Beğeni
0,0
Puan
42
Okunma
Ateş yanar köz olur, köz yanar kül olur.
Aşk od’unda bul beni, küllerim dahi köz olur.
Sırrı ifşa eyler figan, sanma ki bu can mülk olur.
Sen üfle küllerime, her bir zerrem söz olur.
Dil susar, kalem aciz; halimi sükut anlar.
Bu hicran ateşiyle gelip geçer zamanlar.
Aşka boyun eğmiştir, can evimdeki canlar.
Yanan bu sinem içre, her bir nefes köz olur.
Yanıp sönen dünyada, kim kalmış ki payidar ?
Evvel eski bir zamandan, içimizde bir har var.
Bu yangının hükmü ancak mahşer günü bilinir.
Aşk elinden can veren bu devranda iz olur.
Gurbet ne yana düşer, vatan neresi bilinmez.
Gözden akan katredir kalpten silinmez.
Bu öyle bir sırdır ki, akıl ile erilmez.
Aynaya baksan bile, gördüğün O yüz olur.
Aşk elinden can veren bu devranda iz olur.
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
