Yüce dağlar ardında dilsiz bir vadi durur,
Yeşil çimen koynuna bembeyaz karlar yağar.

Esen tatlı yelleri göğse ferahlık verir,
Altın renkli güneşse her sabah umut serpir.

Şırıl şırıl dereler taşlara selâm eder,
Dinleyen her yüreğin gamını alır gider.

Nazlı kır çiçekleri kıyılarda salınır,
Bakan mahzun gönüller yeniden hayat bulur.

Kuzular şen kırlarda sevinç ile koşuşur,
Çobanın kaval sesi dağdan dağa ulaşır.

Kuşlar ince dallarda ömürlük türkü dizer,
Doğanın her nağmesi göklere kanat gerer.

Yaz gelince yaylaya cennet iner usulca,
Yorgun düşmüş gönüller dirilir doyasıya.

Çam kokusu yüklü yel can evine dokunur,
Dertle dolmuş yürekler sessiz sessiz arınır.

Yağmur iner toprağa rahmet olup her sefer,
Bereketin tohumu toprağa umut eker.

Çiftçi alın teriyle toprağı işler durur,
Alın teri başakta altın olur doğrulur.

Akşam iner dağlara kızıl duvak sererek,
Sessizlik tüm ovayı şefkat ile örerek.

Yıldızlar tek tek doğar göğün mavi bağında,
Ay gülümser usulca gecenin otağında.

Gece kuşu yükseltir sır dolu avazını,
Yapraklar fısıldıyor rüzgârın bu nazını.

Doğa derin uykuya huzur ile uzanır,
Evren sonsuz sükûta rahmet gibi bürünür.

Şehrin ağır yükünden kaçıp buraya gelen,
Yeniden doğmuş olur; doğa can verir her dem.