9
Yorum
20
Beğeni
5,0
Puan
188
Okunma
Şimdi koca bir karanlık sızıyor
duvarlardan
Gözlerim tavandaki o eski çizgilerde
asılı kalıyor
Ne bir ses ne bir nefes teselli etmiyor bu yalnızlığı
İçimde bir yerlerde o eski hevesler tek tek soluyor
Oysa ne çok dünyalar sığardı şu
daracık odaya
Gökyüzünü sererdim her gece
yorgun ruhuma
Bir ömrü bir ana sığdırıp gülerdim
yarına
Şimdi hepsi bir yabancı gibi bakıyor
uzağıma
Kaç mevsimi feda ettim ben bu
vefasız yollara
Kaç kere açtım bağrımı o amansız
rüzgarlara
Her defasında bir parça daha
eksildim kendimden
Şimdi ne kelimem var sığınacak ne
bir tek damla
Bıraktım artık o gelmeyecek
baharların peşini
Söndürdüm içimde yanan o son
umut ateşini
Yüreğim sustu teslim oldu bu derin
sessizliğe
Gözlerimi kapattığımda içimde
uyanacak bir ben kalmadı
Ayla Kaya
13 07 2026
5.0
100% (11)
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.