1
Yorum
12
Beğeni
5,0
Puan
87
Okunma
Saçlarındaki iblis, yabancı bir ses değil belki; uyanmaktan korkan bir ruhun, kendi hiçliğini bir başkasının rüyasında avutma çabası belki de...
Yabancı bir odada, bir yabancı ses,
Dokunur içimde var olmamış bir sırra.
Adını bilmediğim bir iklimin ayazı,
Sürgün eder beni soğumayan o küle.
Meğer ne çok insan aynı boşlukta,
Aynı sessiz harfle eksilmeyi beklermiş.
İpek sızı dökerken son cümlesini,
Bir başkası uyanırmış kendi hiçliğinde.
Takvimleri lâl eden bir gölgedir bu,
Onca kış eskitip kendinden dökülmeyen.
Bazen bir hecenin yutulduğu yerde,
Kalır evrenlere sığmayan ne varsa.
5.0
100% (6)
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
Cevap Yaz