İki Sınıf İnsan

Bir sınıf insan vardır, hocaları hiç duymaz,
Diğer bir sınıf ise ilah gibi tapmıştır.
İlkine her ne desen hayatına hiç uymaz,
İkinci sınıf ise hak yol diye sapmıştır.

İlk sırada olanın zararı daha azdır,
Aklı kullanan için onun sözü bir sazdır.
Sana uymam der geçer, akılsızları azdır,
Kuran’la aklı karıp doğru yolu kapmıştır.

İkinci sınıf insan aklına perde çekmiş,
Allah’ı bulmak için meçhul bir yola çıkmış,
Değer verdiği putun sanır ki aklı çokmuş,
Allah’ın kelamını anlamadan tepmiştir.

Oysa Kuran düşün der, hiç akıl etmez misin?
Düşünerek okusan kendine yetmez misin?
Tefekkür ışığından Hak yola gitmez misin?
Şeyh dediği bir kulu gizli ilah yapmıştır.

Allah her bir kuluna şah damarından yakın,
Direk bana gel diyor, aracılardan sakın,
Ben seni duymaz mıyım? Sen aklın ile bakın.
Kurtarıcı zannedip el ve etek öpmüştür.

Ben öğretmenim diyen insan olsun sıradan,
Kurtulmak istiyorsan put/u çıkar aradan,
Din Gününün sahibi benim diyor Yaradan,
Kuldan yardım bekleyen tuttuğu ip kopmuştur.

Kula kusursuz dersen egosu Fetö yapar,
Paşa bildiğin piçler onu kutsayıp tapar,
Darbeyi düşünürken dinden imandan sapar,
Şükür Yaradanıma hesap geri tepmiştir.

Mustafa HOŞOĞLU