1
Yorum
1
Beğeni
5,0
Puan
30
Okunma
Bir şair için yalnızca,
bir pencere kapandı akşama.
Rüzgâr yine eser, yağmur yine yağar;
ama bir ses eksik, bir dize mahzun
Sen sözcükleri ekmeğe, suya kattın;
acıyı, utancı ve umudu aynı dizede büyüttün.
Şimdi hangi çocuk gökyüzüne baksa,
bir kuş senin adını taşır kanadında.
Sen gittin… Göğe değil, halkın belleğine.
Bir ağacın gölgesine, bir işçinin ekmeğine.
Ve biz, karanlığa inat adını fısıldarken,
Her güzel yarın biraz da senden kurulacak.
Çünkü şiir, yenilmez ölümlere,
Şair gider, umutlar kalır dizelerde
Biz, karanlığa karşı bir mısra gibi durdukça,
adın sabahın ilk ışığıyla yeniden okunacak.
Yiğit Metin Sevindik
5.0
100% (1)
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
Cevap Yaz