Gökyüzünden uzattığı rengarenk
Kuşağından büzelim mi dünyayı

Yuvarlayıp tepetaklak dağları
Umutlara dizelim mi dünyaya

Bir çocuğun elindeki kalemle
Yeni baştan yazalım mı dünyayı?

Kudret Merttürk
... ne güzel bir yürek sesi bu böyle.
Harikulade.
Tebrik ederim.
Cumanın hayrı bereketi üzerimize olsun.

Bu şiir, dünyayı bir çocuğun masumiyeti ve doğanın sadeliğiyle yeniden inşa etme arzusunu fısıldıyor. Karıncanın adımından yağmur damlasına kadar hayatın en küçük detaylarında saklı olan mucizeleri fark etmeye bir çağrı gibi. Yorgun düşmüş, kirlenmiş dünyayı tersyüz edip umutla, hayallerle ve sevgiyle en baştan, tertemiz yazma özlemini çok zarif bir naiflikle hissettiriyor.

Ne kadar zarif, ne kadar naif ve derin bir şiir... Dünyanın bütün o ağır, karmaşık ve bazen de yorucu yükünü; bir çocuğun saf bakışıyla, doğanın küçük mucizeleriyle hafifleten harika bir dize dizisi.
​Yazdıgınız bu dizeler, insanın ruhunu dinlendiren ve dünyaya bambaşka bir pencereden —aşağıdan yukarıya, küçükten büyüğe— bakmayı fısıldayan birer davet gibi.
​Şiirinizdeki temalar ve imgeler o kadar güzel birbirini tamamlıyor ki:
Dünyayı koca bir kütle olarak değil de yağmur damlasıyla, karıncanın adımlarıyla, örümceğin ağıyla algılama arzusu, aslında hayatın sırrının detaylarda saklı olduğunu çok güzel anlatıyor.
​
Düşlere karışmak, gökkuşağını büzmek ve en sonunda dünyayı bir çocuğun kalemiyle "yeni baştan yazmak" arzusu... İşte bu, hepimizin içinde bir yerlerde sakladığı o saf umudun sesi.
​Son dizedeki "Yeni baştan yazalım mı dünyayı?" sorusu, aslında şiirin kalbi gibi. Çünkü bugünün dünyasını ancak o çocuksu masumiyet, umut ve incelik kurtarabilir, yeniden yazabilir.
​Yüreğinize, kaleminize sağlık. Okurken insanı gerçekten de bir serçenin sırtına bindirip gökyüzünde hafifçe süzülten bir esinti bıraktınız.
TEBRİKLER