0
Yorum
0
Beğeni
0,0
Puan
25
Okunma
Yaşlandığını biliyor musun ey yar,
Ayna senden önce söylemiş bunu sessizce.
Saçlarına düşen her beyaz,
Bir gecenin içinden kopup gelmiş yıldız gibi.
Ben sorularımı geri çektim çoktan,
Çünkü cevaplar artık rüzgârın içinde saklı.
Uykun mu?
O, artık saatlere değil, anıların ağırlığına bağlı.
Zaman, ikimizi de aynı yerden eskitiyor,
Aynı nehrin farklı kıvrımlarında sürüklüyor.
Ne başlangıç kalıyor geride,
Ne de bitişin keskin çizgisi.
Yüzün…
Her çizgisi ayrı bir hikâye,
Her gölge bir suskunluk cümlesi.
Ben, En çok suskun kaldığın yerleri tanıyorum artık.
Gülüşün bile yorulmuş biraz,
Ama hâlâ içimde bir yere dokunuyor.
Tıpkı kırılmış bir camın
Işığı farklı bir biçimde çoğaltması gibi.
Ben, seni en çok
Değiştiğin yerlerden sevdim.
Çünkü insan, En çok orada kendisi oluyor.
28.10.2021
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
