İki temmuzda açtın gözlerini,
Dünya küçüldü kollarımda,
Baba oldum büyüdüm.
Sen nehir oldun
Önüne geçemediğim
Dicle gibi aktın.

Dalından ayrılmaya hazırlanan kuşum
Ne kadar büyürsen büyü,
Gözümde
İlk kez kucağıma aldığım
Küçücük mucizesin.
Avucumun içine sığan ellerin
Parmağıma tutunup
Dünyaya güvenmeye çalışan diclem.

Şiirlerimin tek mısrası,
Dualarımın ortak adı.
Benim en güzel yaram,
En büyük gururum,
İyi ki olmuşum baba dedirten
En güzel sebebim.

Değişiyorsun...
Saçların uzuyor,
Bakışların derinleşiyor,
Sesin biraz daha büyüyor.
Kendi göğünün altında,
Kendi mevsimlerini kuruyorsun usulca.

Bazen anlaşamıyoruz.
Aynı evin içinde
İki ayrı sessizliğe çekiliyoruz.
Kelimeler yetmiyor birbirimize.
Konuşmaktan derindir sevginin dili
Kapını çalmadan,
Işığının altından sızan ince çizgiye,
Gece yarısı üstünü örtüp sessizce,
Sana belli etmeden dualar ederken...

Bir adım gerinde,
Düşersen tutabilmek için bekleyen,
Yürüyüşüne karışmayan gölgen.
Bir gün uçacağını bile bile
Kanatlarının güçlenmesini izleyen.

Yarım kalan çocukluğum.
Gidemediğim lunaparklar,
Binemediğim dönme dolaplar,
Koşamadığım sokaklar...
Seninle tamamlandı.
Sana hayatı öğretmeye çalışırken,
Senden öğrendim yaşamayı.

Çiçeğe neden bakılması gerektiğini,
Yağmurun neden güzel olduğunu,
Bir kediyi sevmenin mutluluğunu
Kahkahanın bir insanı nasıl iyileştirdiğini...
Senden öğrendim.

Şiirlerimden taşan mısra,
Şarkımdan yükselen ses,
Duamdan eksilmeyen amin.
Eskiden hüzünlü şarkılar,
Şimdi hangi şarkıyı dinlesem,
Bir yerinde sana rastlıyorum.
Ömrümün en güzel bestesisin.
Artık o şarkıda hüzün yok.
Biraz özlem var,
Biraz zamanın acımasızlığı,
Biraz da büyümenin ince sızısı...
Ama en çok sevgi var.
Öyle büyük,
Öyle derin,
Öyle sessiz, sonsuz bir sevgi...
Ömrüm yettiğince seni koruyacak,

Dicle’m...
Benden geriye
Tek bir cümle kalacak,
Seni sevmek…
Hayatımın bana verdiği
En güzel ömür sebebi.
Gözlerinden öperim kızım.

02.07.2025