Seni seviyorum demek bende bahardı,
Gözlerin öyle derin, cennet kokardı.
Melekler bile kıskanır susardı,
Güneş şahittir, sessiz kalırdı.

İçimde hiçbir hatıra kırık kalmadı,
Yollar hep bizi birbirimize bağladı.
Beraber geçen günler tarifsiz yıllardı,
Kalbimiz bir bütün, birlikte atardı.

Sevgi yumağı gibiydi aşkımız,
Hep bize çıkardı yollarımız.
Bu derin sevgide yoktu hiç hatamız,
Bir gün ayrı kalsak eksik kalırdı bir yanımız.

Yağmur kokardı ıslak siyah saçlarında,
Kanın dolaşırdı bedenimde, bir parçaydın damarımda.
El ele dolaşırdık, göz göze bakardık,
Sevdamızı yüce, kutsal sayardık.

Kem gözlerden, nazardan korkardık,
Biz bu aşkı doruklara taşırdık.
Ne rüzgar ne tufan ayıramazdı bizi,
Silinmez hatıralar, hep içimizde kalır izi.

Değişmez, değiştiremez hiçbir şey hislerimizi,
Kimse niyet etmesin üzerimize doğan güneşimizi.
Yazmakla inan anlatılmaz bu sevgimiz,
Durgun su misali bizim yerimiz.

Hiç ayrılmasın ebedi ellerimiz,
Hiç solmasın ne günümüz ne de güllerimiz.
Anlatılanlar eksik kalır belki de,
Söylenmemiş sözler kalmasın yürekte.

Hep saklıdır gizemler tutulan dilekte,
Söylemem asla, bulunmam sitemde.
Sözler son bulur sevgi ve emekle...

TAMER KARAKAŞ
08.07.2026