Sen miydin o vakitsiz güz yağmurları giyinen
Ellerinde solmuş bir kaç begonvil
Ağlıyordu Haydarpaşa..
Ve sen oracıkta öyle bekliyordun..
Ne izlerin ezberliyordu yolları??
Ne de bir temaşa..
Kederime yenilerini ekliyordun...

Sen miydin acılara tutunmuş duran köşe başında
Parmak aralarından bir aşkın geçmişi süzülürken
Herkes kendi telaşında...
Aç bir kedi gibi sokulur yalnızlığın
Mührü vuruldu
Ve saati kuruldu
10.30 a...
Ayrılığın...

Çok geçmeden..
İnce ve tiz bir çığırtkanlıkla yaklaştı tren..
Gözlerin gözlerimi arıyor o kargaşada..
Son bir umut bakınıyor tellerin arasından
Ellerinde solmuş bir kaç begonvil
Soluyorum sen kokan rayları
Haydarpaşada..
Gitme!! Diyemiyorum
Uzaktan öylece bakıyorum..
Koşsam hesapsızca sarılsam..
Kal desem...
Kalır mısın?
Beklemeyi göze alır mısın???

Yıllar sonra...

Belki bir gün....

Benimle yaşlanır mısın?