Özgürlük, saç örgüsünde saklı.
Bir çınar eğilmiş başına,
yeşil yapraklarıyla usulca okşuyor çocukluğunu.
Kök salmak ne güzeldi bir zamanlar.
Şimdi gözler, gerçeğe bakmaya çekinir olmuş.

Özgürlük, beyninde saklı.
Yenilik bile uzatmıyor elini;
utanıyor bu kentin yorgun yüzünden.
Fukaralık, karton toplamaktı
şafak sökmeden kaldırımlarda.

Üzerine düşen birkaç yırtık elbise,
omuzlarına yılları giydiriyordu.
Azade olmuş beyaz gömlek...
Yüzünde biraz is, biraz kömür,
bir ömürlük yoksulluğun izi.

Kök salmak isterken
surlarla çevirdiler umudu.
Denizler sustu,
fidanlar sessizce kurudu.
Özgürlük, yine saç örgüsünde saklı.

Haykır!
Bırak suskunluğu diller utansın.
Çünkü işkenceler, tomurcuk kadar narindir önce;
büyüyünce bir halkın kaderine dönüşür.
Yüzünde hâlâ küçük gülümseme var.
Ama teninde,
kanlardan göl taşıyorsun.

Barış Taşdemir bt şiirleri