Derinlerde,
Çok derinlerde bir ses geliyor…
İç yakıyor,
Deli ediyor.
“Yakma,” diyor…
Lakin ne hain bir hal bu.

Açma sayfaları .
Keder,
Mutluluk hissi bitmiş.
amaçsız kullandı artık zaman.

Yetişmiyor aşk zamana,
Dertler dermansız kalmış.
Aşk bahçesi,
Evsiz kalmış.

Ağlatma be…
Gözlerde yaş kalmadı.
Bu kadar acı
Neden hiç dinmez?
Bu hayat…
Aşkı hiç bırakmaz mı?
Solmaz mı
Nefretsiz sevgi?

İç yakıyor be…
Dirayetsiz kalp ile
Neden bu kadar gaddarlık?
Hani kardeşlik?
Hani insanca yaşam?

Bir uçtan bir uca
Uçuyor dermansız.
Perdeler iniyor,
Sabahsız gecelerin karanlığında
Güneş sönmüş
Ayakların ucunda.

Hep bir hüsran
Kalbin dibinde…
Hep hayallerde beden kalıyor.
En dip kuyular bile
terk etti.

Spartaküs aşkı
Yürek parçalanıyor.
Sura bulunmaz Hint kumaşı,
Bir yerden bir yere…
Özgürlük
biraz da delilik.

“Mem û Zin”
Yazdılar Mağara duvarlarına.
biraz, deli…
Terk etmiyor artık bu hüsran.

Yanı başında
İntizar ediyor
Hayat yolunda,
Bucak kolunda…
Leyla-Mecnun delisi
Çölünde.

Bir ağaç gölgesi,
Bir su koyusunun dibinde
Tek, yalnız yaşamak…

İnce bir çizgi işte…
Ya aşk…
Ya delilik…

barış Taşdemir şiirleri