Sev seni seveni; Hakk’a yakın, vefâkâr ise,
Bir duası yeter bazen bin bahara, bin nefese.
Çünkü gerçek muhabbet ne menfaat tanır ne yalan,
O sevda, Rabb’in lütfudur; eksilmez hiçbir zaman.

Sevme seni sevmeyeni, Mısır’a sultan olsa da derler ya,
Tahtı altından örülse, dünyalara dolsa da.
Sevgisiz bir yüreğin sarayı viran kalır,
Merhametsiz bakışların ardında yalnızlık kalır.

Ne nice şahlar geçti bu dünyanın yolundan,
Ne tacı kaldı başında ne izi kaldı kolundan.
Bir avuç toprak örttü saltanatın izini,
Gönüllerde yaşayanlar kazandı ebedî yerini.

Gönül, sevgiyle büyür; kibirle çoraklaşır,
Vefâ ekmeyen insan, sonunda yalnızlaşır.
Bir garibin duası, bin hükümdar fermanından üstün,
Hak katında sevgi kazanır, dünya ise bir gündür.

Dadaş der ki: Gönül satın alınmaz altın ile, taç ile;
Seveni baş üstünde taşı, ister yoksul olsun hâliyle.
Sevmeyen Mısır’a sultan olsa ne yazar ey can?
Bir ömürlük vefâ, bin saltanattan kıymetlidir her zaman.

Özkan Değirmenci
03.07.2026