0
Yorum
0
Beğeni
0,0
Puan
30
Okunma
SABIR TAŞI
Zamanın çarkında ezilirken insan,
Bir teselli arar dilindeki duadan.
Geçici hevesler çekilirken aradan,
Kulak verir kalbe, seslenir yukardan.
Yollar engebeli, menzil ise uzak,
Dünya dediğin her köşe başında bir tuzak.
Gönül hırkasını giymişiz bir kere,
Boyun eğmek düşer takdir-i kadere.
Gözyaşı temizler ruhun kirini,
Sabırla beklersin o en güzel gününü.
Zifiri karanlık elbet bulur sabahı,
Yerde kalmaz hiçbir mazlumun ahı.
Tamer, sabır taşını bağrına basar,
Kelamını tartar, dertlerini susar.
Bilir ki bu ömür bir rüzgâr misali,
Gelip geçer elbet her fani gibi.
Şair: Tamer
Tarih: Kastamonu, 08.05.2026
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
