9
Yorum
33
Beğeni
5,0
Puan
123
Okunma
yaşamak başımızı öne eğerek,
yüzümüzde o mahcup ifade,
sanki işlenmiş bir kabahatin utangaçlığıyla.
her şey değişmişti,
su içilemeyecek kadar kötüydü,
ve pisliğe bulanmış,
artık su bile kokuyordu.
insan hiç bu kadar aciz kalmamıştı,
kanı çekilirken bile kansızlık etmemişti,
yanaşıp çaresizlere,
güçsüz kadına, sabi bir çocuğa,
dilsiz ağaca, sahipsiz hayvana bile.
hiç bu kadar aşağılık olmamıştı insan,
çirkinleşmişti.
önce yersiz, yuvasız kaldılar,
sonra ise vatansız.
sığmadılar hiç bir yere,
sığdıramadılar.
denizler de tuza bulanıyordu ölenler,
kıyıya vuran çocuk bedenleri...
insan bir başka insan eliyle hiç böyle boğulmamıştı,
kan sızıyordu o kansızlardan,
artık kokuyordu her şey
insanlık bile...
Mehmet Demir
1724
5.0
100% (20)
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
Cevap Yaz