Ceddini unutmuş millet hayasızlığı iş sanıyor,
Sanmaktan öte değil, hepsi şeytana kanıyor.

Politika, futbol gibi konular aralar yaralar açıyor,
Kendini kurtarabilen insan arkasına bakmadan kaçıyor.

Yeter ki kalp kıralım, dövüşelim, bakalım rahatımıza,
Ne bedbaht bir düşünce bu; kalmaz yaptığımız yanımıza.

İlim, bilim, sanat güzelliktir, faydadır yarınlarımıza,
Bir hoş söz ilaçtır, deryadır keder yangınlarımıza.

İnsan yaşa,gör,öğren, çalış, gül, eğlen, kanaat et aza,
Ufuk açan parlak kitaplar bırakmalıyız evlatlarımıza.

“Müslümanım” diye gezen karısını öldüresiye dövüyor,
Âlim diye gezinen şaklabanlar dine, kitaba sövüyor.

“Bilinçlenelim” diyen ünlüler kaç yetim doyuruyor?
Bu virane sokaklar yüzlerce ölüm doğuruyor.

Savaşlar ev yıkıyor, can alıyor; kimin sesi çıkıyor?
Dünya denizinde dostlar, insanlık boğuluyor.

Unutulmuş ahlak, haya, iman… Çemberindeyiz sefaletin,
Zihinlerimiz olmuş felaketimiz, ensemizde bir parçası kıyametin.

Unutmamak gerek: Bu kıyım ve yıkım insanlığın mahareti,
Aradık bulduk dalaleti, kaybettik gün gibi ortada hidayeti.

ÖMER FARUK TAŞKIRAN