İblisin veziri bir bakarsın sislerin arkasında,
vesveseyi verir kalırsın abesliğin ortasında.
Gerçeği bulanık görenler hep onun oltasında,
Her daim yeri baş köşedir ifritler sofrasında.

O’dur sana dikeni gül diye gösteren,
O’dur tuzaklarla fırtınalar estiren.
Müslümanın kafasını Müslümana kestiren,
O’dur geceyi gölgeleyen kargaşayla beslenen.

Her köşeyi tutmuş şeytanın askerleri,
Belli olmamak için takmışlar maskeleri.
Güzel görünürler ancak zehir saçar içleri,
Kötü ruhlarını gizler melekten kisveleri.

Bu dünyada imtihan, ahirette hesap var.
İman edersen ödül, inkâr edersen azap var.
Allah’a boyun eğ diye var eşsiz kutsal kitaplar,
Şeytana kul olanlara faydasız tılsımlı hitaplar.

Müminin ibadeti riyâlı, bütün emeli dünyası.
Atasından edep mirası ama fiilleri hıyanetin âlâsı.
Zifiri dalalette nasıl kalır, oysa Kur’an ziyası.
Yaşamla dalıyor uykuya, ölümle bitiyor rüyası.

Hakk’ı zincire vurdular, arzı sardı şirret ordusu.
Bâtılı özgür bıraktılar, başladı zillet uykusu.
Nerede değer olgusu, her yerde taklit doğrusu.
Hicretten habersiz ahali kutlar Noel Yortusu...