0
Yorum
3
Beğeni
0,0
Puan
36
Okunma
Şiirin Hikâyesi
Bu şiir, insanın içinde sessizce büyüyen ama bir türlü dışarı dökülemeyen duyguların izinden doğdu. Bazen en büyük sözler söylenmez, sadece kalpte birikir. Bu şiir de tam olarak o birikmişliğin, suskun kalmış sevdanın ve yarım kalan hislerin iç sesidir.
Bir insanı sevmek her zaman kavuşmak değildir; bazen sadece içte büyüyen bir eksikliktir. Bu şiirde, gitmiş olsa bile kalpte yaşamaya devam eden bir hissin hikâyesi anlatılır. Zaman geçse de silinmeyen izler, unutulmaya çalışıldıkça daha da derinleşen anılar vardır.
Yazarken amaç, bir ayrılığı değil; o ayrılığın insanda bıraktığı yankıyı anlatmaktı. Çünkü bazı duygular biter gibi görünür ama aslında sadece sessizleşir.
Bu şiir, susarak sevenlerin, içinde fırtınalar kopup da kimseye anlatamayanların hikâyesidir.
Gönlümde Kalan
Bir sessizlik bırakıp gittin içime,
Kimse duymadı ama ben çok ağladım.
Adını her andığımda içim ürperdi,
Sanki kaybolmuş bir yanımı aradım.
Zaman geçti, izlerin geçmedi bende,
Her gün biraz daha eksildim senden.
Bir gülüşün kaldı hafızamda yalnız,
O da yarım, o da sessiz, o da senden.
Ne gelsen tamamlanır bu kırık yanım,
Ne gitsen tamamen silebilirim seni.
Bir sevda kaldı içimde yarım yamalak,
Ne unuttum seni… ne de bitirebildim seni.
Geceler bile şahit bu suskun sevdaya,
İçimde büyüyen sessiz fırtınaya.
Sana değil aslında bu tüm sözlerim,
Kendimi kaybettim senin yanında.
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
