Özlemek
Gözlerinin kıyısından çekilen bir
nehrin
Yatağında bıraktığı o derin sessizliktir
Sesini duymadığım her saati
Zamanı tespihe bir sabır tanesi diye
dizmektir

Ne yollara sitem eder bu hasret
Ne de takvimlerin o soğuk yüzüne
Bir sürgünün kendi içine çekilmesi
gibi
Göğsümde büyüttüğüm bu gurbet
Sessiz kimsesiz ve kimseye yük
olmadan

Dünya aceleci bir gölge oyunuydu
oysa
Herkes bir telaşın peşinde
savrulurken
Ben senin yokluğundan büyüttüm sabrımı
Gözlerinin o uzak limanlarında
Sılayı özleyen bir denizci gibi yorgun
Ama sadık bir bekleyişle bağlandım
bu geceye

​Özlemin sigaramın dumanı gibi
sarsada ciğerlerimi
Kurusada gözlerimin nehirleri ben
hep bu limanda beklerim seni

Şimdi ne mesafeler hükmedebilir bu
sızıya
Ne de ayrılığın o hırçın rüzgarı
Biz kelimelerin yetmediği o gizli
coğrafyada
Göz göze gelmeden anlaşmayı seçtik
Varsın uzasın yollar kapansın yüzler
Hasretin deryasında boğulan bir
faniye
Yardan gelen bir sükût nöbeti yetmez
mi

Ben seni
Geceye düşen ilk çiy tanesinin
ürpertisinde
İçime çektiğim her nefeste özledim
Fırtınada kanadı kırılmış bir kuşun
göğe sığınması gibi
Toprak gibi sabırlı gökyüzü kadar
sonsuz
Kendi varlığımı unutup senin
yokluğunla dolarak
Öyle alelade bir hasretle değil
Makamını kaybetmiş bir dua gibi
mahzun
Eksilmeden
Çağırmadan
Ve sadece özlemenin asaletine
şükrederek
​Şimdi bu gurbetin en emin
sığınağında
Bütün yolları sana uğurlayıp
Yalnızca bu kalbin sustuğu yerden
fısıldıyorum
Çok özledim

Ayla Kaya

28 06 2026