Toplumun içinde, dolaşıp durur,
Moreli her daim, bozar şarlatan.
Sahtekar olanda, asla yok gurur,
Ortalıkta gezip, tozar şarlatan.

İnsana daima, yüksekten bakar,
Dost kalpli olanı, kafaya takar.
Ağzındaki sözler, leş gibi kokar
Kendi suçlu sana, kızar şarlatan.

Yalanları bitmez, durmadan atar,
Söz verdiği zaman, sözünü yutar.
Doğru yolda gitmez, batağa batar,
Durmadan yolundan, azar şarlatan.

Yemin eder yalan, yere ağlarlar,
Hille dolan ile, kazanç sağlarlar.
Gözünüzü tatlı, sözle bağlarlar,
Vallahi damara, sızar şarlatan.

Çahil ama uzman, gibi davranır,
Çok uyanık aptal, olanı tanır.
Bela olur arkan, sıra dolanır,
Çıkarı peşinde, gezer şarlatan.

Araştırıp baksan, dünü lekeli,
Hangi yöne gitse, yönü lekeli
Yıllar aylar her bir, günü lekeli,
Pisliğin içinde, yüzer şarlatan.

Kendini öveni, adamdır sanma,
Lafazan olana, sakın inanma.
Her yüze gülenin, lafına kanma,
Arkandan kuyuyu, kazar şarlatan.

Şair Aydın dostlar, bunlara uymaz,
Bunlar çok ukala, kimseyi duymaz.
Üsta kalemleri, kalemden saymaz.
Zanneder güzel şey, yazar şarlatan.

Şair Aydın Tazegül