0
Yorum
6
Beğeni
5,0
Puan
46
Okunma
Hasretinden, sensizliğinden kanser oldum,
Sessizliğinin o sağır duvarlarında eridim.
Körlüğünden, o kahreden duygusuzluğundan,
Düşüncesizliğinden ilmek ilmek eksildim.
Görmeyişinden kanser oldum ben,
Açık bir yara gibi kaldım ortada.
Görünmez oldum zamanla, silindim her yerden,
Görünmezlikten kanser oldum bu amansız masada.
Kanser oldum, verem oldum en sonunda,
Bir duman gibi dağıldı gençliğim.
Yok oldum senin o sinsi karanlığında,
Ayakta duran bir canlı ceset şimdi gençliğim.
Uzat şimdi elindeki o soğuk demiri,
Keskin bir neşter gibi ayırsın etimi kemiğimden.
Çünkü bu ameliyat masası çoktan kuruldu,
Kurtar beni bu yaşayan ölülerin yükünden.
Doğuş Kılınç Neşter "Ameliyat Masası"
5.0
100% (1)
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
