I
Kamaşır gökte al bayraklar, yaraşır güneşe yeşillikler
Beyaz gelinlikler, tülbentler içinde sabahlar
Oluk oluk sulardan ayrıksı vakitler gelir
Zamandan, Çingenelerden haberler gelir
Ötede bekleyen, seher vakitlerinden çıkıp gelen sahaflar gelir
Elma ağaçlarından alınıp gelen hoşaflarla iklimler yeşerir

II
Maşuk beyitler ki üryan besteler giyer
Son seferin düetidir ki kaçar baharlar
Ardına yaz mevsimi eğlenti sofrasını kurar

III
Aylak zamanlardan, gençlikten kopan sokaklardır
Bir zamanlar iyi, genç bir yönetmen vardı diyecekler ya da bir yazar yahut bir senarist
Şimdilerde sokaklarda yatıp kalkıyor
Üzülecekler belki dileniyor diyecekler
Hepsi hastalıktan oldu deyip yazıklanacaklar
Üstüne üç beş kuruş fırlatacaklar
Yıllar sonra bir köşede bir hiç olarak öldü diyecekler
Kaderdir ki, bir gün herkes ölecek
Böyle ölmek kederdir diyecekler
Oysa kimse düşmanımızdan bahsetmedi
Azgın düşmanımızdan
Yani baş belamız, kin tuttuğumuz şeytanı kastediyorum
Hani işimize çomak sokan
Aklımıza vesvese kirini çalan
Adem babamızı cennet pınarlarından, dünya köşesine vuran
Kin tuttuğumuz iblisten bahsediyorum
Oysa kimse şeytandan bahsetmiyor
Hakiki kinimiz olacaktı ona
Kin tutacaktık iblis’i
Kin...

IV
Ne güzel günlerimiz vardı ötede
Bir kırbaç bir tokat darbesiydi iblis
Yıktırdı tüm haneyi şenliğimizi
Her bir şeyimizden olduk
İnsandan utanır gibi iblisin şamarını yuttuk

V
Rüyalarda kandırırsa, insan sabah namazından olur
Hayatta kandırırsa, insan cennetinden olur
İşte tek düşmanımızdır şeytan
Kin tutacağız!
Kinimiz var iblis’e
Kin...

VI
Kabuslar onun, rahmet Allah’ın
Şükür var, Allah’tan ümit kesilmez
Tövbe Allah’ım
Affet günahkar kullarını
Affet Allah’ım
Cahilliğimiz var
Şeytan kırdı kalbimizi, şuurumuzu
Sen onar, acı bize, bağışla...
Affet Allah’ım
Affet, biz cahil kullarını...