0
Yorum
3
Beğeni
5,0
Puan
47
Okunma
Yüzünde tebessüm, dilinde tatlı sözler,
Yanında yürür gibi görünür bazı gözler.
Dostluk diye uzatır elini usulca,
Menfaati bitince kaybolur ansızca.
Aynı sofrada oturur, aynı çayı içer,
Sırrını dinler gibi yapar, kalbine geçer.
Lakin rüzgâr dönünce yönünü değiştirir,
Dün övdüğü insanı bugün yere serer.
Gerçek dost zor günde omuz veren kişidir,
Sessizliğinde bile yüreğini işitir.
Sahte dost kalabalık, hakiki dost az olur,
Fırtına kopduğunda kimin dost olduğu görülür.
Ne kırgınlık büyüt kalbinde ne de kin taşı,
Her geleni dost sanıp açma gönül kapısı.
Zaman en büyük aynadır, gösterir her yüzü,
Sahte dostluk dökülür, kalır dostluğun özü.
Dostluk çıkarla değil, vefayla büyümeli,
Yaraya merhem olup gönülde yürümeli.
Çünkü menfaat ölünce sahte dostluk biter,
Vefa ile kurulan dostluk ise ebediyen sürer.
5.0
100% (3)
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
