s
e
n
s
i
n

ipeksi kozasından örgülenmiş ipliklerle aşkı geceye dokuyan

dudak bükerken bir pencereye hanımeli, onu rengine dolayan

efsun gülüşünü rüzgarlara, amber kokusunu baharlara savuran

anaç iklimlerinde, çöllerden deniz, denizlerden göğü doğuran

anemon yalnızlığı mevsimde, papirüslerin tenine şiir kanayan


s
e
n
s
i
n

hani, o mahcup karınca, parmak ucumdan, yüreğime tırmanan

renginle, asaletinle ve menekşe hüznü teninle geceme yakışan

poz vermiş mehtap misali, denizlerimin üryan tenine soyunan

sabrım, kül damlattıkça geceye, haresinde şafaklarını bağışlayan

saîr olsa da dirim, eledikçe cenneti sineme beni rengine boyayan


sensin,

yansa da genzim cigara ucunda, içime çektiğim en bakir duman

yalancı ihtilallerime anbean doğan, aşk-ı devrim tek gerçek zaman


ve
seni adımda hecelemek, seni bende bilmek, ne kutsal bir armağan..




temmuzikibinyirmialtı