Baktığım her yerde ruhumu görüyorum,
Sessiz ve derinden..
En ince ayrıntısına kadar tüm yaşamım gözlerimde,
Tuhaf bir kokuydu ilk nefes aldığım an.
Adını bilmediğim her şey sıralandı ardı ardına,
Tenime dokunan eller,
Şaşkınca izlediğim yüzler vardı etrafımda.
Hiç bilmediğim duygular sardı bedenimi,
Yoruldum daha ilk saatlerinde yaşamın..

Baktığım her yerde ruhumu görüyorum
Sessiz ve derinden..
Göbek bağımdan sonra,
Anamın memesine tutundum ilk.
Huzurdu, güvendi ya bunun adı, bildim,
Duru suya baktığımda hep hissettiğimdi geçmişim..

Baktığım her yerde ruhumu görüyorum
Sessiz ve derinden..
Göğe baktığımda, anamın gözleriydi güven veren,
Saçıma değen ılık rüzgâr babamın elleri,
İçinde bulunduğum an, tıpkı yılların öğrettiği gibi,
Vefa, minnet, sevmenin ve sevilmenin gizemi..

Baktığım her yerde kendimi görüyorum
Sessiz ve derinden..
Sazlıkların arasında bir nilüfer çiçeği,
Biraz yorgun, bazı bazı gamlı.
Ama illa ki aşk ile yan yana.
Yaş almak değil, an’da kalmak tüm mesele,
Doğurana, doğurtana, sol yanıma dokunan herkese
Sonsuz minnetle...