7
Yorum
15
Beğeni
5,0
Puan
168
Okunma
Çok üşüyorum sanırdım ben bugüne
kadar,
Meğer ruhumda büyüyen asil bir
özlemmiş.
Ne güneşin sıcaklığı bu kalbin buzunu
çözer,
Ne asırlar geçse de unutturur o sıcak
nefesini.
Hangi ateşi yaksam kâr etmez artık
bu tene,
Yokluğun ördüğü duvarları yıkmaya
güç yetmez.
Şehir sustu, sokaklar kendi gölgesine
çekildi,
Bir tek ben kaldım bu ayazda, adınla
ısınarak.
Kirpiklerimde donar salkım saçak
geceler,
Bastığın kaldırımlar şimdi bir buzdan
saray.
Nefesim nefesine ermez, donar
heceler,
Bu amansız kışında ne gün doğar ne
de ay.
Dudaklarımda mühürlü bir kilit, kalbimde binlerce hece,
"Seviyorum" diyemedim dünyaya, "Üşüyorum" dedim her gece.
Sırtımdaki o titreme soğuktan değil, isminin yankısıdır,
Hadi gel ey yar, tek bir bakışın yetsin bu asırlık kışı bitirmeye.
Ayla Kaya
05 Temmuz 2026
5.0
100% (12)
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.